بی عنوان

چنین گفت موبد که مرده بنام به از زنده دشمن بدو شادکام

بی عنوان

چنین گفت موبد که مرده بنام به از زنده دشمن بدو شادکام

بی عنوان


  • ۰
  • ۰

فیلم مربوط به سال 2017 بود اما من چند شب پیش دیدم. انگلیسی ها پلید موجوداتی هستند الحق! قهرمان ندارد ولی ضد قهرمان دارد که می شود محمد علی جناح و مسلمانهای شبه قاره!

داستان اصلی انتقال قدرت (توجه کنید! انتقال قدرت و نه استقلال هند!) از آخرین نماینده انگلیس به هندیهاست! هیچ اشاره ای به سالها استعمار هند و ظلم و جنایت مو بور ها به سیاه چشمان هند نمی شود! بلکه بعضی چیز ها مرهون مدیریت غلط حاکمان انگلیسی قبلی هند است که حالا وضعیت را به آنچه در فیلم به نمایش در می آید کشانده است. (انگلیسی ها فقط اشتباه میکنند و ظلم نمیکنند!) یک لردی که اسمش را یادم نمی آید با قلبی مالامال از مهر و محبت برای هندی ها روانه هندوستان میکنند که با همسر از خودش مهربانترش  قدرت را به هندی ها منتقل کنند و زمینه ساز حکومت هندی ها بر خودشان بشوند. انگار نه انگار که تا چند قرن پیش هندیها برای خودشان سروری میکردند و حاکمان مغول و مسلمان آن تمدنی غنی و کشوری ثروتمند را اداره میکردند که .

همزیستی ادیان و قبائل مختلف که هزار سال بود در هند جریان داشت امروز که در آستانه استقالا بودند را مسلمانان و محمد علی جناح به هم می ریزند و حالا میخواهند کشور خودشان را داشته باشند و این را با قتل عام هندو ها و سیک ها و خشونت در شهرها دنبال میکنند! انگلستان نیز به ناچار مجبور می شود پاکستانی را از دل انگلستان بیرون بکشد و به مسلمانان بدهد تا بتوانند کشور خود را داشته باشند و دست از سر هندو های بیچاره بردارند.

گاندی را انگلیسی ها اخترام میکنند چنان که پادشاه هند بوده و هیچ وقت در زندان آنها نخوابیده است. چاشنی فیلم هم رابطه عاشقانه یک دختر مسلمان و یک جوان هندو است که البته در آخر فیلم دختر مسلمان ملت خود را رها میکند و به هند می آید تا به عاشق هندوی خود در اردوگاه پناهندگان بپیوندد. شرارت نویسنده آنجا به اوج می رسد که آن کسی که از اول این ردو را از هم جدا کرده بود پسر عموی مسلمان او است و از قضا راننده محمد علی جناح عامل اصلی جدایی پاکستان از هند است.

فیلم لایه پنهان ندارد و سطحی اما خوش رنگ و لعاب است که میتواند دو ساعت از وقت شما را پر کند.

بدبختی آنجاست که ذهنیت مردم عالم را فیلم ها و رسانه های تصویری پر میکنند احتمالا چند سال بعد حتی هندی ها هم استعمار انگلستان را به خاطر نیاورند!

  • محمد صادق حاج صمدی
  • ۱
  • ۰

آیفون

دوستی داشتم که از مدافعین حرم بود!‌ یعنی خدا این توفیق را به او داده بود که برود حد اقل یکبار سوریه که تفنگ بدست بگیرد برای اسلام. یعنی حاضر بود بمیرد در این راه لکن حاضر نبود یک موبایل یا لبتاپ غیر از آیفون بخرد!

آیفون ایرانی ها را تحریم میکند! بعد یکسری ایرانی ها مثل همین بنده خدا میروند به زور پول میدهند و توی صف می ایستند که آیفون بخرند!

خفت و حقارت و ذلت از این بیشتر؟!؟

وقتی امام امت میگوید من بخاطر مساله فرهنگ شبها از خواب میپرم همین را میگوید که جوان حزب اللهی پای کار از خود گذشته ی از جان گذشتنه هنوز فرهنگ زندگی اش درست نشده انقدر که همین یک نکته ساده را بفهمد... اصلا تولید ملی به درک! (من هیچوقت نمیگویم کسی برود جی ال ایکس بخرد خودم هم ندارم!) تو چطور میتوانی این همه ذلت و خفت را تحمل کنی!!؟

  • محمد صادق حاج صمدی
  • ۲
  • ۰

کتاب

من همیشه از هر کسی که با لباس محلی خودش تو خیابون راه میرفت خوشم میومد و همیشه از این عربهایی که کت شلوار مییپوشیدن بدم میومد! ادم باید هویت خودش رو حفظ کنه! حتی اون افریقایی که لباس بومی خودش اینه که بالاتنه نپوشه شریف تره تا همون افرایقایی که کت و شلوار چند ده هزار دلاری تنش کنه.

لباس مثال کسیه که برای خودش هویت داره یا نداره. بهش میگن دیپلماسی غذا و لباس. شما لازم نیست به جایی حمله کنی فقط کافیه لباس و غذای اون مردمو تغییر بدی بعد بقیه کارها رو خودشون انجام میدن و میشن مثل تو. وقتی شدن مثل تو مثل تو فکر میکنن و اونوقته که تو میتونی براشون و بجاشون تصمیم بگیری...

این خانم ازون هایی بود که هویت داشت.وقتی رفت فرنگ نه تنها اونی که بود موند بلکه یه تنه از هویت خودش دفاع کرد!

من از ادم هویت دار خوشم میاد!

  • محمد صادق حاج صمدی
  • ۱
  • ۰

نشریه نشنال اینترست، در شمارشی ساده بر اساس آمار رسمی پنتاگون و وزارت دفاع آمریکا، یادداشتی را در ژانویه 2016 منتشر کرد که طبق آن، آمریکا فقط در سال آخر حاکمیت اوباما و حزب دموکرات، که از سوی غربگرایان ایرانی بعنوان شریک صلح معرفی می شدند و روزنانه های حامی دولت مخلصانه برای پیروزی کاندیدای آنها در امریکا دعا میکردند؛ بیش از بیست و شش هزار بمب انداخته است.  این در حالیست که آمار یاد شده تنها شامل بمباران های هوایی می شود و حملات موشکی دریا به زمین را که از روی ناوها صورت گرفته و یا عملیات ضربتی پیاده نظام را در بر نمی گیرد. نکته جالب در این مورد رقمی معادل 24 هزار بمب است که بر دو کشور عراق و سوریه، فرود آمده است. طبق این آمار سهم این دو کشور تقریبا مساوی است و چیزی در حدود 12 هزار بمب، در 2900 مورد حمله هوایی در عراق و همین تعداد، در سوریه از هواپیماهای آمریکایی رها شده است. این در حالیست که 16 سال پیش از این دولت صدام سرنگون شده و هیچ ناظری نیز بر اهداف این حملات نظارت نمی کند. در یک حساب ساده اگر تلفات هر یک از این بمب ها تنها یک نفر باشد؛ در سال 2016 باید 12 هزار نفرا از اعضای القاعده و یا بازماندگان دولت صدام یا هر هدف دیگری در عراق از بین رفته و در سوریه نیز همین تعداد از نیرو های داعش که امریکا آن را هدف خود در سوریه اعلام میکند کشته شده باشند. رقمی که تقریبا معادل تعدادی است که رایان دیلون، سخنگوی نیروهای ائتلاف، از تمام نیرو های داعش در سوریه تخمین زده است!

با اینکه رییس جمهور تفاوتی اشکار بین اوباما و ترامپ قائل میشود و یکی را مودب و دیگرا را بی ادب میخواند؛ امریکا در آخرین سال ریاست جمهوری اوباما، بجز عراق و سوریه، به یمن، سومالی، پاکستان و لیبی نیز حمله هوایی کرده است. همچنین بیش از سه هزار بمب بر سر لیبی در سال 2015 یعنی 5 سال پس از سرنگونی دولت قذافی (که نیروهای ائتلاف به بهانه آن به لیبی حمله کرده بودند) انداخته است. رقمی که شامل حملات هوایی دیگر نیرو های ائتلاف نمی شود.

  • محمد صادق حاج صمدی